توپیک در آثار فروید

Topique
* توپیک (۱) از یک سو به هریک از سه ساحَت عمده ی نظریه ی روان کاوی در باب دستگاه روانی (مَن، فَرامن و این و آن نفسانی) و از سوی دیگر به نحوه ی ارائه ی ماوراء النفسانی آن ها اطلاق می شود. به عبارتی دیگر، توپیک وجهه ی نظری است که این فرآیندها را از لحاظ موضع و جای آن ها در سیستم های متفاوت دستگاه روانی موردنظر قرار می دهد.
**«ثبت و ضبط دوجانبه ی خاطرات» در ضمیر آگاه و ناآگاه از اهم مسائل توپیک است. فروید می نویسد: «ما دستگاه روانی را به مثابه ی وسیله ای مرکب از اجزای مختلف تصور می کنیم. هریک از این اجزا را می توان ساحَت یا سیستمی متفاوت نامید». «حیات نفسانی حکم دستگاهی روانی را دارد که بدان امتدادی در فضا داده و از آن ترکیبی از مواضع مختلف درست کرده باشند. لذا این دستگاه مانند تلسکوپی با عدسی ها و مواضع مختلف است».
فروید در دو توپیک خود هر بار دستگاه روانی را به سه ساحت تقسیم کرده است. توپیک اول (۱۹۰۰) عبارت است از: ضمیر آگاه، نیمه آگاه و ناآگاه؛ توپیک دوم (از ۱۹۲۳ به بعد) شامل من، این و آن نفسانی و فرامَن.
***توضیحات ماوراءالنفسانی بر این اساس قرار دارند که برای هریک از فرایندهای نفسانی محل و موضعی خاص در دستگاه روانی تعیین شود. لذا درک هیچ گونه پدیدار نفسانی ممکن نیست مگر معین کنیم که در چه محلی به وقوع پیوسته است. ایجاد این گونه تمایز و تفاوت ها در فضایی خیالی موجب می شود که به چگونگی ثبت و ضبط فرایندهای نفسانی پی ببریم.

پی‌نوشت‌:

۱٫Topik(به آلمانی)

منبع مقاله: اسون، پل-لوران؛ (۱۳۸۶)، واژگان فروید، ترجمه: کرامت موللی، تهران: نشر نی، چاپ سوم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

حاصل عبارت ریاضی زیر را بنویسید. *

X